.ზოგჯერ არ გვყოფნის სიტყვები,, რომ ვთქვათ,, რას ვგრძნობთ... ხანდახან ძალა არ გვყოფნის,, გამოვტყდეთ,, რომ გვიყვარს... ზოგჯერ არ შეგვიძლია,, დავიმდაბლოთ სიამაყე და ვუთხრათ: მოიცადე,, შენ მე მჭირდები,, დარჩი!... ხანდახან კი,, უბრალოდ,, ვერც ვხვდებით,, როგორ გვეძვირფასება ადამიანი

.ზოგჯერ სიტყვა ისე სწრაფად ყინავს სულს,, ვიდრე ზამთრის სუსხიანი ქარი სხეულს 

.თქვენი ძირითადი შეცდომა ის არის, რომ ადამიანის თვალთა მნიშვნელობას ღირსეულა ... კითხვის გაგრძელება »